Wielcy Malarze
Leon Wyczółkowski
– mistrz szybkości
Leon Wyczółkowski (1852-1936)
Był znakomitym portrecistą, malował dla sztuki, ale także by mieć, co jeść – do legendy przeszły jego obrazy malowane wręcz „fabryczną” prędkością. Świetny grafik i rysownik. Pięknie odtwarzał graficznie architekturę i przyrodę polską. Jego prace graficzne wystarczyłyby za całe i wielkie dzieło życia innego artysty, a jednak pozostawił po sobie nie tylko wytworne prace graficzne, ale i mnóstwo obrazów.
CZOŁOWY GRAFIK
PEJZAŻYSTA
PREKURSOR IMPRESJONIZMU W MALARSTWIE POLSKIM
NIEZWYKŁY TALENT KOLORYSTY
UTALENTOWANY PORTRECISTA
LUMINISTA
Leon Wyczółkowski
1852
11 kwietnia w Hucie Miastkowskiej k/Garwolina, w domu dziadka, urodził się Leon Wyczółkowski, syn Mateusza (drobny szlachcic i kupiec szkła) i Antoniny z Falińskich. Przyszły malarz chodził z Ostrowa do szkoły ludowej w Kamionce pod Lublinem.
1861
zmarł ojciec malarza
1863
rozpoczął naukę w gimnazjum w Siedlcach, jednak okres powstania spędził w domu dziadków. Lata młodzieńcze, bardzo przykre na skutek powtórnego, nieudanego małżeństwa matki, spędził w Warszawie. Po ukończeniu gimnazjum 17-letni Leon Wyczółkowski wstąpił do Klasy Rysunkowej
1869–1873
uczył się w warszawskiej Klasie Rysunkowej u Antoniego Kamieńskiego, Rafała Hadziewicza, a po 2 latach został uczniem Wojciecha Gersona (wybitny talent pedagogiczny). Leon Wyczółkowski za „Umierającego Galla” otrzymał srebrny medal.
1873
na zakończenie studiów wykonał obraz „Św. Kazimierz i Długosz” (zaginiony), który został zakupiony z wystawy w Towarzystwie Zachęty Sztuk Pięknych – było to swego rodzaju wypracowanie egzaminacyjne prymusa.
1875-1877
wyjechał do Monachium i studiował w pracowni węgierskiego malarza Aleksandra Wagnera na tamtejszej Akademii Sztuk Pięknych. Zetknięcie się Leona Wyczółkowskiego z atmosferą rynku monachijskiego, a równocześnie nędza, jakiej zaznał po wyczerpaniu środków pieniężnych, sprawiły, że w jego twórczości pojawiły się dwa nurty: właściwa twórczość artysty i produkcja podyktowana przez kompromis z odbiorcami – nieraz tą popłatną pseudo-twórczością zdobywał środki umożliwiające mu prawdziwą twórczość.
1877-79
studiował w krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych pod kierunkiem Jana Matejki, a nawet mieszkał w jego domu, zaprzyjaźnił się wtedy też z innym uczniem Mistrza Jana – Jackiem Malczewskim
1880
mieszkał we Lwowie, gdzie poznał Adama Chmielowskiego. Pod wpływem tego artysty stworzył dwa obrazy: „Dziewczyna i bazyliszek” i „Smok podwawelski”. Malował również „Alinę” i „Portret dzieci Dobrzyńskich”.
1881
Leon Wyczółkowski powrócił do Warszawy, pochłonęło go malowanie portretów i modnych scen salonowych
1883-1887
pobyt na Ukrainie, gdzie m. in. podjął się restauracji uszkodzonego obrazu Jana Matejki
1889
odwiedził Paryż (wystawa światowa), zapoznając się z dziełami Moneta i sztuki japońskiej
1891
obrazy rybackie Leona Wyczółkowskiego na wystawie w Berlinie zdobyły przychylność krytyki
1895
na propozycję Juliana Fałata (1853-1929), nowego rektora krakowskiej ASP, przyjął stanowisko wykładowcy w krakowskiej uczelni, przeniósł się na stałe do Krakowa i zabrał się do malowania Wawelu
1896-1913
wielokrotnie przebywał w Zakopanem i w Tatrach
1904
otrzymał brązowy medal na wystawie w Saint-Louis
1914
wrócił do Warszawy, gdzie spędził rok, nie mogąc przedostać się do Krakowa
